Απρίλιος 2018

Ως “έκθεμα” του μήνα Απριλίου παρουσιάζεται το βιβλίο «Μικρό Χρονικό για μια Χώρα Πηλού» και αποτελεί μικρό φόρο τιμής στη συγγραφέα του, Νάνσυ Κατσαπάρα – Φανουρίου, που έφυγε από κοντά μας λίγο μετά το Πάσχα.
Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε με έξοδα της «Εστίας» το 1986, με φωτογραφίες του Σαράντου Σακελλάκου. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τεκμήρια για τη μεγάλη αγγειοπλαστική παράδοση των χωριών της Κορώνης. Υπήρξε πρωτοποριακό για την εποχή του καθόσον σε αυτό προσωπικές μνήμες, συναισθήματα και βιώματα συνυφαίνονται με τη συνεπή καταγραφή των προσώπων, της αγγειοπλαστικής διαδικασίας και της κεραμικής τυπολογίας. Συνθέτουν ένα Χρονικό, όπως αυτά του παλιού καιρού, όπου η επιστήμη δεν διαχωριζόταν από την ποίηση.
Ειδικά όσοι έχουν γνωρίσει, έστω και λίγο, την περιοχή, τη μορφολογία της, τα χρώματα του τοπίου, τη μυρωδιά του χώματος, σε αυτό το βιβλίο θα αναγνωρίσουν τη βαθιά διεισδυτική ματιά, τις λεπτές συναισθηματικές αποχρώσεις, το λυτρωτικό λόγο της Νάνσυς.

Από το βιβλίο :
«Σαν επίλογος

Γυρίζοντας στον ίδιο τόπο μετά από απουσία δέκα χρόνων, βρήκαμε τα πλιθιά των σπιτιών να εξακολουθούν να ψήνονται κάτω από τον ήλιο, τις μυρτιές να γεμίζουνε με το πιπέρι τους το μονοπάτι στο Χωμάτι, τις γουστέρες να καραδοκούνε κάτω απ΄τα κυπαρίσσια, τις τρεις βάρκες ακίνητες, κι η μεσιανή νάναι πάντα «Τα τρία αδέρφια». Βρήκαμε τα λουλούδια της ρίγανης και της κάπαρης στη μάντρα του νεκροταφείου με τ’ όνομα του Γιάννη Μυλωνά (σ.σ. αγγειοπλάστης) ξεψυχισμένο μεσ’ στην αμφιβολία του σούρουπου, τα φτερουγίσματα των πουλιών μεσ’ στα φύλλα του πλατανιού στον κάθε χτύπο του ρολογιού της εκκλησίας.
Μα πάν’ απ΄ όλα, βρήκαμε να κρέμεται στον τοίχο της σκάλας, απέναντι απ’ το μεγάλο πιθάρι, δίπλα στην ψάθα για τον ήλιο, σκεπασμένο με μιαν άσπρη πετσέτα, το καπακλί . Στο ίδιο καρφί, παν’ απ΄ τη βρύση, πλάι στη φραγκοσυκιά του κήπου, ορφανό από τις κότες και το γουρούνι.
Τότε φύσηξ’ ένας άνεμος γεμάτος απ’ τα’ αγκαθάκια των φραγκόσυκων κι η όχθη του κόσμου με τα μαγαζιά, τ΄ αυτοκίνητα και τις πολιτείες έμεινε μακρυά. Βρεθήκαμε στη μέση ενός κόσμου αρχέγονου με τόνους γαλάζιους, πράσινους και ξανθούς, με το πράσινο και το γαλάζιο να προχωράνε, να μας κυριεύουν κύκλους κύκλους, κάπου χαμηλά έμεινε κάτι που θυμίζει εμάς, μόνο το γαλαζοπράσινο τούτο ρευστό υπάρχει, που καθώς προχωράει κυκλικά προς τα πάνω σιγά-σιγά ξεκαθαρίζει μια σκόνη υποψίας: πρόκειται για μιαν μορφήν αγωνίας: ο φόβος μήπως χαθεί η εικόνα του καρφιού με το καπακλί κρεμασμένο στον άσπρο τοίχο.
Έτσι είναι που καταγράφηκαν τούτα τ’ αποτυπώματα της έντιμης συνέπειας του χρόνου σ΄έναν τόπο μυθικό και αρχέγονο. Ω πόσο δε θέλαμε ν’ ανήκουμε στον κόσμο των επιγόνων….»

Κείμενο/text : Νίκος Λιάρος

Φωτογραφίες : Το εξώφυλλο του βιβλίο και φωτογραφία από τη σελίδα 46

April 2018

Our April «exhibit» is the book “Short Chronicle for a Land of Clay” and is a small tribute to the author of this book, Nancy Katsapara-Fanouriou who passed away just after Easter in April 2018, in Greece.
This book was published by “Hestia” in 1986, only in Greek, illustrated with photos of Sarantos Sakellakos. It is one of the most important books related to the great pottery tradition in the villages of Koroni in the Southern Peloponnese. Personal memories, emotions and experiences are combined with accurate references of data and people, with detailed descriptions of pottery-making processes and ceramic typology. All these constitute an old-fashioned Chronicle, where science and poetry were not separated. Particularly those who are a little familiar with this location and its morphology, the colors of the landscape and the scent of its soil, they will discover in this book Nancy’s profound perceptiveness and her sensitive nuanced language.

Photos from the book, cover and page 46